Κάποιοι σε τούτο τον τόπο δεν μπορούν να καταλάβουν απλά πράγματα. Δύο είναι τα αξιώματα που οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά. Το ένα, που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους διοικούντες και πρέπει ως εργαζόμενοι να το συνειδητοποιούμε και να το αντιπαλεύουμε, είναι το «διαίρει και βασίλευε» και το άλλο, που πρέπει να επιδιώκουμε πάλι ως εργαζόμενοι, είναι το «ισχύς εν τη ενώσει». Δυστυχώς, στη χώρα μας μόνο το πρώτο ευδοκιμεί, ενώ το δεύτερο είναι σχεδόν ανύπαρκτο και ανεφάρμοστο, ακόμα κι απ’ αυτούς που έχουν απόλυτη ανάγκη την ενωμένη ισχύ.

Οι εργαζόμενοι, σ’ αυτή τη μοναξιά που δημιουργείται στους συνδικαλιστικούς κόλπους των κοινών, παίζουν καθοριστικό ρόλο, αφού διαχωρίζονται ανάλογα με τα συντεχνιακά συμφέροντά τους, τα προσωπικά συμφέροντά τους, τις προσωπικές ζήλιες των προηγούμενων για τους επόμενους, τη βλακεία, που ως γνωστόν είναι ανίκητη, τη φούρια τους να καρπωθούν κάποια συλλογική «επιτυχία», για να ξεχωρίσουν και να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους, και άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα «ελαττώματα».

Για άλλη μια φορά η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου γυρνά την πλάτη σε ένα σοβαρότατο κοινωνικό ζήτημα

Εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι. Δε φτάνει που ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου δε μας έδωσε το λόγο να μιλήσουμε για τις ερμηνευτικές παρανοήσεις του Αντιδημάρχου που αφορούσαν την υπηρεσιακή λειτουργία προϊσταμένης - εργαζόμενης, η οποία προχώρησε σε καταγγελία παραβίασης προσωπικών δεδομένων, είχαμε και κατηγορίες από τον «επαγγελματικό  τύπο» του τόπου ότι δε στηρίζουμε τους συναδέλφους που εισηγήθηκαν την εφαρμογή του κανονισμού καθαριότητας. 

Σας ευχαριστώ πολύ για τα μαθήματα δεοντολογίας που μου παραδίδετε, αλλά για άλλη μια φορά θα σημειώσω ότι η άγνοια είναι πολύ κακός οδηγός για τη δημοσιογραφία και ειδικότερα την επαγγελματική. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ότι το ΔΣ του Συλλόγου μας έχει την υποχρέωση να «υποστηρίζει» τις εισηγήσεις της Δημοτικής Αρχής. Έτσι, λοιπόν, για την αντιδημοκρατική λειτουργία του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου κουβέντα από τον εν λόγω τύπο, για τη μη «στήριξη» της εισήγησης της Δημοτικής Αρχής (;) (εισηγητής ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος), ξεσπάθωμα και αποκεφαλισμοί.  

Διευκρινήσεις για το δικαίωμα στην απεργία

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το δικαίωμά μας στην απεργία και πολλές απορίες έχουν τεθεί, καταγράφοντας την αγωνία των συναδέλφων, θα ήθελα να διευκρινίσω κάποια πράγματα, πάντα σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη.

1. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 23 του Συντάγματος, «H απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.»

Επιτέλους δικαίωση για τους ΙΔΑΧ εργαζόμενους του Δήμου μας

Με μια πρωτοποριακή απόφαση, το Δημοτικό Συμβούλιο όχι μόνο δικαίωσε τους εργαζόμενους και απέσυρε την έφεση αλλά θα εκτελέσει και την απόφαση του Ειρηνοδικείου Πάρου ως έχει.  

Αυτό που δεν τόλμησε να κάνει ο κ. Κωβαίος με ειλημμένη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου από το 2015 το έκανε ο Δήμαρχος Μυκόνου.

Να θυμίσω ότι, στο Δημοτικό Συμβούλιο που έγινε στις 10 Ιουλίου του 2015, ύστερα από πρόταση του ΔΣ του Συλλόγου μας η οποία συνοδευότανε από εκθέσεις όλων των διευθυντών των υπηρεσιών του Δήμου καθώς και από τους προϊσταμένους των τμημάτων, πάρθηκε η υπ’ αριθ. 223/2015 απόφαση σχεδόν ομόφωνα (διαφώνησε ο κ. Πούλιος Γεώργιος) σύμφωνα με την οποία προβλεπότανε:

Η πρόταση του Συλλόγου Παραδοσιακού Οικισμού

Η πρόταση του Συλλόγου Παραδοσιακού Οικισμού 

Του Γιώργου Ανδρεάδη 

Υποκειμενικά παραλειπόμενα από τη συνάντηση που οργάνωσε ο Σύλλογος Παραδοσιακού Οικισμού για το κυκλοφοριακό

Τα θέματα που δεν θίχτηκαν 

1. Δεν έγινε καμία συζήτηση για τις πεπερασμένες δυνατότητες επισκεψιμότητας του νησιού. Δεν χωράει άλλους τουρίστες. Κατ' επέκταση δεν έγινε καμία συζήτηση για το πώς θα απλώσουμε τους επισκέπτες τουρίστες σε όλο το χρόνο. Άρα δεν αναζητήθηκαν τρόποι ανάπτυξης άλλων τύπων τουρισμού, όπως πολιτιστικός τουρισμός, εκπαιδευτικός τουρισμός (πανεπιστήμια φοιτητές), αγροτοτουρισμός, αθλητικός τουρισμός, αλιευτικός τουρισμός κ.λπ..
2. Δεν έγινε καμία συζήτηση για την τεράστια έλλειψη προσωπικού που αντιμετωπίζουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες (λιμεναρχείο, αστυνομία, δήμος), λόγω των μνημονιακών πολιτικών που έχουν εφαρμοστεί (ως κοινωνία φαίνεται ότι το θεωρούμε δεδομένο), ειδικότερα μετά το 2010, και άρα δεν προτάθηκε καμία λύση  ούτε φυσικά πάρθηκε απόφαση για καμία παρέμβαση επί του τόσο σοβαρού αυτού θέματος.

Στη μνήμη του Ηλία

Εύχομαι το τελευταίο ταξίδι του Ηλία να είναι αυτό που πίστευε ότι θα κάνει, όταν φτάσει η ώρα του.

                Τον θυμάμαι σαν να είναι τώρα, όταν με επισκέφτηκε στο μαγαζί που είχα στους Αγίους Αναργύρους, το φθινόπωρο του 2002, όταν είχαμε πρωτοδιοριστεί στο Δήμο Λυκόβρυσης. Η ανησυχία ήταν έκδηλη τόσο στη μορφή του όσο και στο λόγο του. Μετά τις χειραψίες της πρώτης γνωριμίας μου είπε: "Φίλε, ήρθα να σε βρω, γιατί είσαι μορφωμένος άνθρωπος και είσαι ο μόνος που μπορείς να βοηθήσεις να αλλάξει αυτή η κατάσταση που επικρατεί στο Δήμο, πριν σκοτωθεί κανένας άνθρωπος".

Για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι στην πυρά

    Αυτή είναι η Ελληνική δικαιοσύνη σήμερα. Με μια απόφαση κόλαφο το Ελεγκτικό Συνέδριο (η οποία, λέει, ακόμα συζητείται) πετάει στο δρόμο 15.000 εργαζόμενους οι οποίοι καλύπτουν αποδεδειγμένα πάγιες και διαρκείς ανάγκες στην καθαριότητα των Δήμων. Να δούμε λοιπόν τώρα μέσα στο καλοκαίρι που έρχεται πως θα λειτουργήσει για παράδειγμα ο Δήμος μας ο οποίος λειτουργεί με ελάχιστο προσωπικό.

   Η δικαστική εξουσία για άλλη μια φορά από το ύψος της έδρας της γονατίζει τον Ελληνικό λαό λειτουργώντας με δύο μέτρα και δύο σταθμά δικαιώνοντας τους δημαρχαίους και τους πολιτευτάδες του σάπιου κατεστημένου. Από τη μία όλες οι δικαστικές αρχές, η λεγόμενη δικαστική εξουσία, διαφυλάσσοντας τα δικά της δικαιώματα, λέει ναι σε κατάφορες συνταγματικές παραβιάσεις νομιμοποιώντας το θάνατο και την ανέχεια που κουβαλούν οι μνημονιακοί νόμοι και από την άλλη στέλνει στον αγύριστο 15.000 οικογένειες χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

    Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πόσο καλά είναι φτιαγμένο το κύκλωμα που υπηρετεί τον πλούτο και πόσο επιτακτική αναδύεται πλέον η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι την τάξη τους και το δρόμο του αγώνα που πρέπει να διαβούν.

    Από την άλλη ο πρωθυπουργός του ψεύδους προανήγγειλε τις αλλαγές που θα επιφέρει στην παιδεία σε ένα τριετές πρόγραμμα αλλά Θεσσαλονίκη. Τσάμπα πράμα, έτσι κι αλλιώς τις επόμενες εκλογές θα τις χάσει, οπότε αγοράστε αδαείς Έλληνες φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

   Γενικότητες και ψηφοθηρικές ασάφειες. Δε μας είπε πως θα κάνει το ολοήμερο δημοτικό σε όλη την Ελλάδα χωρίς εκπαιδευτικούς, τι θα γίνουν οι Παιδικοί Σταθμοί αν πάρει τα παιδιά από ‘κει και τα πάει στα νηπιαγωγεία, πως θα ανταπεξέλθουν τα νηπιαγωγεία απέναντι σ’ αυτή τη μεταφορά και με τι προσωπικό, τι θα γίνουν οι εργαζόμενοι από τα φροντιστήρια που ορθώς θα κλείσουν από τη στιγμή που θα καταργηθούν οι πανελλαδικές, με τι χρήματα θα τα κάνει όλα αυτά αφού είναι δέσμιος των μνημονιακών νόμων που ο ίδιος ψηφίζει;

  Ο εφιάλτης της Θεσσαλονίκης είναι εδώ, το ΟΧΙ που έγινε ναι από τους ναιναίκους του σύριζα μας στοιχειώνει καθημερινά. Το παραμύθι του ο πρωθυπουργός έχει μάθει να το λέει καλά. Δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Μας πουλάει και μας αγοράζει όσο όσο και όποτε θέλει.

   Επιτακτική αναδύεται πλέον η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι την τάξη τους και να χαράξουν το δρόμο του αγώνα που πρέπει να διαβούν.


Γιώργος Ανδρεάδης.