Το πλαστικό δημιουργείται με τη διαδικασία του πολυμερισμού. Ο πολυμερισμός πυροδοτείται από έναν καταλύτη, το υπεροξείδιο του βενζολίου, ο οποίος με τη θερμότητα διασπάται σε δύο κομμάτια, δύο ελεύθερες ρίζες, καθεμιά από τις οποίες έχει διαθέσιμα ηλεκτρόνια για το σχηματισμό νέων δεσμών. Τα ηλεκτρόνια ενώνονται με ένα άτομο άνθρακα στο μόριο του αιθυλενίου, που με τη σειρά του είναι πλέον διαθέσιμο για να ενωθεί μ' ένα άλλο μόριο αιθυλενίου, προκαλώντας έτσι μια αλυσιδωτή αντίδραση. Και για όσους δεν κατάλαβαν (απολύτως φυσιολογικό) με αυτό τον τρόπο δημιουργούνται οι γνωστές σε όλους πλαστικές σακούλες του supermarket.
Όλα τα είδη πλαστικού επιβαρύνουν, ασχέτως την χρήση τους και την σύστασή τους, το περιβάλλον. Για την παρασκευή τους χρησιμοποιούνται παράγωγα του πετρελαίου. Η καύση τους απελευθερώνει διοξίνες, σωματιδιακή ύλη, πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες και άλλες ουσίες, που απορροφώνται από τα φυτά και τα ζώα. Οι πλαστικοποιητές επίσης που περιέχονται σε αυτά (ακόμα και στα πλαστικά ποτήρια και μπουκάλια) είναι υπαίτιοι για τη θηλυκοποίηση του περιβάλλοντος με συνακόλουθες βλάβες στο αναπαραγωγικό σύστημα. Τα πλαστικά δεν διασπώνται σε μοριακό επίπεδο. Και εκτός αυτών των προβλημάτων πολλές φορές είναι οι ένοχοι για τους θανάτους θαλάσσιων ζώων που μπορεί να πνιγούν από αυτά.
